مِهروَرزی با همه آیینِ ماست!

سلام دوستای خوب و نازنین!

     حالتون چطوره؟ خوبین؟ خوشین؟ سلامتین؟ دماغتون چاقه؟ ایشالا آبتون سرد و چایی تون گرم باشه و به قول مادربزرگا دس به خاک می زنین طلا بشه! جونم واستون بگه، من عاشق زبان و ادبیات فارسیم و وقتی بهش فکر می کنم، دلم غنج می ره و یه حالی می شم نگفتنی...!! 

     یک زمانی شعر می گفتم و به سفارش دوستی که معتقد بود، شاعر زیاد داریم؛ رو آوردم به داستان نویسی. اما فقط اون ها رو برای شاگردام و چند نفر از آشناها می خوندم و بس! بعد هم غم نان اگر بگذارد، ... که با کمال تاسف نگذاشت و من از عشقم که قصه نویسی بود، دور افتادم و سال ها در حسرتش سوختم تا حالا و حالا...!؟

     بگذریم. اگر پرسشی در باره ی شعر و نثر فارسی داشتید، سعی می کنم کمکتون کنم. ادعایی ندارم، فقط تلاش می کنم جوابای خوب براتون پیدا کنم - البته اگر خودم نتونستم جواب بدم! - و بعد این که منتظر نظرات و پیشنهادهای دقیق و موشکافانه تون هستم. 

موضوع وبلاگمون مهرورزی و محبت بی چشم داشت به تمام موجودات و آفریدگان خداونده. آدم و حیوون و گیاه و ... هیچ فرقی در جلب نظر ما برای محبت، با هم ندارند و نهایت تلاش ما کمکه و کمک!! یاعلی، حق نگهدارتون!